Wablief?

Bijna de gehele westerse wereld was verbluft over de verkiezing van George W. Bush als 43^e president van de Verenigde Staten van Amerika, en verontwaardigd over de herverkiezing van Bush. Hoe was dit mogelijk? Waar kwam zijn electoraat vandaan? Wie in Godsnaam steunde hem nog……juist!  IN GODSNAAM!!!

In een hoekje verscholen…

Het grote electoraat van Bush wordt gevonden in de religieuze hoek. Sterker nog, in de fundamentalistische christelijke hoek. Ze noemen zich zelf liever evangelisten. Bush is lid van de The_United_Methodist_Church. De “evangelisten” zij sterk gefocust op het einde der tijden, de dag des oordeels en de strijd tussen goed en kwaad. De geestelijken uit deze hoek prediken dan ook veelvuldig hel en verdoemenis.

De duivel op de hielen

Hoe heeft deze extreme en fundamentalistische groep zo ver door kunnen dringen in de Amerikaanse politiek, en hoe heeft Bush ze achter zich weten te scharen? Dit begon in de jaren negentig, de jaren van vrijheid, blijmoedigheid, stuurloosheid en…Bill Clinton. Clinton was enorm populair als president, maar de privé schandalen rondom hem veroorzaakten een roep om een meer “morele” politieke wind. Bush voorzag hierin, en wist de traditionele christenen én de fundamentalisten aan zich te binden. Daarna volgden de verschrikkelijke gebeurtenissen van 9/11. Door deze gebeurtenissen en geïnspireerd door de dag des oordeels, zag Bush zijn kans schoon. Door Amerika veelvuldig  “God’s nation” te noemen en alle vijanden van Amerika als “het kwaad” te bestempelen,  spiegelde Bush zich aan Jezus Christus zelve, die was gekomen om de mensheid van het kwade te redden op de dag des oordeels! Dit heeft hij nooit zo uitgesproken, maar druipt af van al zijn toespraken waarin hij de Amerikaanse “war on terror” wegzet als de strijd tussen goed en kwaad. Alles waar fundamentalistisch christelijk Amerika in gelooft, werd hen voorgeschoteld, dit raakte ze in het diepst van hun overtuiging. Hierdoor heeft Bush een gigantisch electoraat verworven. Het constant in de clinch liggen met de VN versterkte dit alleen maar, omdat het een populaire theorie is onder de evangelisten dat de VN een voorbode is van de komst van de duivel. Met deze holle retoriek bedient Bush ook niet zo christelijke maar wel erg patriottistische Amerikaan. 

Het verstevigen van de greep

Gedurende zijn eerste regeerperiode heeft Bush het schrikbeeld alleen maar aangewakkerd en de (wurg)greep van het fundamentalistisch christendom op de politiek versterkt. Zo hadden Bush en zijn  adviseurs iedere maandag een teleconference met Pastor Ted Haggard,  de toenmalige president van de National Association of Evangelics, daarmee voorganger voor 30 miljoen christenen in de VS. ( tot deze in 2006 werd betrapt op snuiverij en gay-hoeren bezoek ). Hoezo, seculiere staat? Ook maakte Bush zich sterk voor Samuel_Alito’s benoeming tot het Hoge Gerechtshof in Amerika, dit is dan ook gelukt. Onder Bush is het mogelijk geworden 10% van je jaarlijkse inkomen belastingvrij aan kerkgenootschappen te schenken. Bush heeft het standpunt dat op scholen naast de evolutieleer het creationisme onderwezen moet worden. Creationisme is de leer dat alles in zes dagen tijd is geschapen, c.a.3.000 -  6.000 jaar geleden. Creationisme is een leugen, die alle wetenschappelijke bewijzen afdoet met simpele kreten als “ God says it, that’s it” en “it’s the only thing that answers all questions”. 

En nu?

Het ( seculiere ) klimaat is er niet op vooruit gegaan onder Bush. Home Scholing is heeft een ware vlucht genomen onder Bush, waarbij het opvalt dat ruim 75% van de kinderen die door hun ouders onderwezen worden van evangelische gezindte zijn. Veel thuis scholende ouders vinden dat ze thuis hun kinderen beter bij kunnen brengen wat de werkelijke christelijke waarden zijn, en verschonen hun kinderen van de “leugens  van de wetenschap” zoals de evolutietheorie. Van de 535 leden van het congres, waarvan je mag verwachten dat het een afspiegeling is van de Amerikaans maatschappij, is er niet één die zichzelf in het openbaar atheïst of zelfs niet christelijk durft te noemen. Dat is werkelijk treurig. Intussen blijven de militant aandoende fundamentalisten meer en meer macht naar zich toe trekken, en eisen ze steeds meer christelijke waarden in het overheidsbeleid. George Bush heeft dit alles aangewakkerd, maar het is hem ver voorbijgegaan. Niemand heeft nog vat op deze extreem fundamentalistische christenen, die inmiddels een groot deel van de politiek en het openbare leven in de VS beheersen. McCain heeft dezelfde achterban achter zich, nog een regeerperiode met deze extremisten aan de macht zou wel eens het einde van de seculariteit van de VS kunnen betekenen. Veel christelijke organisaties in de VS verklaren openlijk dit ook na te streven. De gevolgen op globaal-politiek niveau zouden rampzalig zijn…

Was getekend;

Wablief?

In de verkiezingsstrijd tussen Obama en MCain worden we er weer aan herinnerd dat een groot deel van de achterban van de republikeinen uit extreem conservatieve gggrrristenen bestaat. De gggrrristelijke normen, controverses en hypocrisie ( bijvoorbeeld omtrent Palin )  vliegen je weer om de oren. McCain krijgt nu bijval van een opmerkelijk persoon; de zwarte dominee James_David_Manning. Op 24 juli 2008 vroeg Manning via Youtube aan McCain om Colin Powel of Condoliza Rice als_running_mate_te_kiezen .

Dominee Manning

Manning is een de voorganger van de voormalige Bethelite Missionary Baptist Church in Harlem, die hij heeft omgedoopt tot de Altah Worldwide Missionary Church. Manning beweert ontmoetingen te hebben gehad met engelen,  en de betekenisloze nieuwe naam voor Harlem, “Altah” is tot hem gekomen in een gebed. Kenmerkend voor Manning is dat hij erg extreem en agressief pro-black is. Ooit beweerde hij dat geen zwarte leider gekwalificeerd was als leider als hij nog nooit door de blanken in de gevangenis was gezet. Manning is extreem racistisch e meden vanuit dit racisme veroordeelt hij Barack Obama, hij is immers maar een halve zwarte, gemengd van ras, dus “no good”.

Logica?

Manning staat er om bekend dat hij onlogische en irrationele redenaties er op na houdt. Dat hij hierbij soms heel erg uit de bocht vliegt moge duidelijk zijn. Hij is er heilig van overtuigd en predikt dan ook dat Obama crackverslaafde is, en dat hij door de grote stress van het leiderschap van Amerika naar de crackpijp zal grijpen, met alle rampzalige gevolgen van dien. Ook weet Manning zeker dat Obama homo is, en ook al praktiseert hij dit nu niet, onder de grote stress van het leiderschap van Amerika zal hij toch weer toe gaan geven aan deze homseksuele neigingen, en dat kan natuurlijk al helmaal niet voor een leider van het grote Amerika.

Hail Obama, Hail Hitler

Deze ongefundeerde theorieën zijn nog tot daar aan toe, maar in juni publiceerde Manning op youtube Hail Hitler, Hail_Obama, een video waarin hij onomwonden beweert dat Obama de zelfde is als Adolf Hitler, met gelijksoortige intenties. Het is ongelofelijk maar waar.

De vergelijking is voornamelijk gebaseerd op beider populariteit en beider vermogen om opzwepende toespraken te houden. In nagenoeg alle westerse en Aziatische landen ter wereld is een dergelijke beschuldiging strafbaar, maar Manning mag dit gewoon door blijven kakelen. Youtube laat de video gewoon staan. Een dergelijke karaktermoord is levensgevaarlijk ( vraag Fortuyn maar eens ), er schuilt geen enkele waarheid in en leidt tot niets anders dan haat en geweld.  

Achterban McCain

Nu weten we dus waar ( een deel van ) de achterban van McCain vandaan komt. McCain zelf zal zich natuurlijk nooit openlijk achter de uitspraken van deze domineeplaatsen, maar nog nergens is een verklarig te vinden waarin McCain afstand neemt van deze dominee, iets wat Obama overigens wel deed toen “zijn dominee” zich extreem uitliet. Dit is slechts een van de vele trieste voorbeelden van het gevaarlijke extreme en  fundamentalistische gggrristendom in de V.S. dat wordt vertegenwoordigd door McCain….reden te meer om te hopen dat hij nooit president zal worden.

Was getekend;

Wablief?

Barack Obama’s ster is rijzende. Hij maakt een grote kans de volgende president van de V.S. te worden. Zijn grote kracht lijkt er in te zitten dat hij zich met nagenoeg iedere bevolkingsgroep, in ieder gaval met iedere minderheid lijkt te kunnen identificeren, zelfs met de indianen, of “First Americans”, zoals hij ze noemt. Hij wil zelfs indianen leiders éénmaal jaarlijks op het witte huis ontvangen, als ware het politieke leiders, die als dusdanig behandeld en gehoord moeten worden. Dit verklaart Obama op 19 mei 2008 in een toespraak gehouden in Crow Agency, Montana:  

 Obama heeft zich echter nog niet uitgesproken over het gratieverzoek van Leonard Peltier, een al 31 jaar onschuldig gevangen zittende leider van de AIM ( American Indian Movement ). Peltier is verworden tot het symbool van de onderdrukking van de indianen, en is tot op de dag van vandaag het boegbeeld van de AIM. Zoete broodjes bakken met minderheden kan iedereen, daarom heeft nagenoeg iedere politieke partij in Nederland wel een “knuffelturk” of “knuffelmarrokaan” in dienst. Daadwerkelijk en op voorhand een standpunt innemen, je publiek binden aan een zaak, ongeacht de tegenstand die dit uit conservatieve hoek zal oproepen, dat is een heel ander verhaal.

Leonard Peltier

Peltier is een Lakota/Ojibwe-indiaan en lid van de American Indian Movement en was een van de aankomende talenten in deze beweging. Hij is op 2 juni 1977 tot tweemaal levenslang veroordeeld op beschuldiging van de moord op twee FBI-agenten. De rechtszaak was echter alles behalve eerlijk, en inmiddels is zelfs duidelijk dat het onmogelijk is dat hij de dader was. Dit wisten de FBI en het Openbaar Ministerie destijds al.

Peltier werd in 1976 aangehouden in Canada. De Canadese overheid wilde overtuigend bewijs van Peltiers betrokkenheid voor ze tot uitlevering zou uitgaan. Dit “bewijs” werd geleverd door middel van een verklaring van Myrtle Poor Bear. Zij verklaarde Peltiers vriendin te zijn en had hem de moorden zien plegen. Achteraf is gebleken dat ze Peltier nog nooit heeft ontmoet, en dat ze deze verklaring heeft afgelegd nadat de FBI haar foto’s had laten zien van de afgesneden handen van Anna Mae Aquash, een vrouw die geweigerd had mee te werken met het onderzoek van de FBI, en kort daarna vermoord werd. De FBI had Myrtle verteld dat haar en haar dochter hetzelfde lot wachtte als ze niet mee zou werken.

Twee medeverdachten, Dino Butler en Bob Robideau, werden op 16 juli 1976 vrijgesproken, op grond van zelfverdediging ( de FBI agenten waren een indianenkamp binnengereden en begonnen te schieten zonder zich te identificeren ). De aanklacht tegen een derde medeverdachte, Jimmy Eagle, werd naar aanleiding hiervan geseponeerd.

De rechtszaak

Een groot deel van het bewijs bestond uit een gevonden AR-15 geweer,dat van Peltier zou zijn en dit zou het moordwapen zijn. Inmiddels zijn de laboratoriumrapporten in het kader van openbaarheid van bestuur openbaar gemaakt. Uit deze rapporten blijkt dat het gevonden geweer een andere slagpin bevatte dan het moordwapen, en dus onmogelijk het moordwapen zou kunnen zijn. Dit rapport is bewust geweerd van de rechtszaak.

De omstandigheden, de valse verklaring van Myrtle Poor Bear en het intimiderende gedrag van de FBI mochten van rechter Benson niet naar voren gebracht worden, als reden gaf hij op dat niet de FBI terechtstond. Ook werd het Leonard Peltier niet toegestaan zelfverdediging als verweer op te voeren.

Het beroep

Op 1 oktober 1984 begon een hoorzitting om te bezien of de rechtszaak tegen Leonard Peltier in hoger beroep overgedaan mocht worden. De voorzitter van deze hoorzitting was rechter Benson, dezelfde rechter als in de oorspronkelijke rechtszaak. Ondanks dat de aanklager die de oorspronkelijke rechtszaak voerde, Lynn Crooks ( what’s in a name? ) toegaf dat de overheid niet weet wie de FBI agenten heeft gedood, oordeelde rechter Benson op 22 mei 1985 dat de rechtszaak in hoger beroep niet overgedaan mocht worden.

Op 13 december 1991 werd een verzoek voor een nieuwe rechtszaak opnieuw afgewezen door….u raadt het al… rechter Benson.

Leonard Peltier diende in November 1993 een gratieverzoek bij President Clinton. Het Europese parlement steunde dit verzoek. Het gratieverzoek werd door Clinton vlak voor de inauguratie van George W. Bush genegeerd. Het gratieverzoek staat tot op de dag van vandaag nog steeds "open" en de Amerikaanse president zou dit alsnog kunnen inwilligen.

In de tussenliggende jaren hebben advocaten keer op keer geprobeerd Peltier vrij te krijgen, onder andere omdat het Amerikaanse gerechtshof volgens haar eigen wetten geen jurisdictie heeft met betrekking tot misdaden gepleegd in indiaanse staten ( op papier zijn er daar een paar van, in de praktijk is dit niet merkbaar ). Ook proberen Peltiers alle stukken van de FBI die al meer dan 30 jaar worden vastgehouden boven water te krijgen. De FBI stelt dat deze stukken vertrouwelijk moeten blijven om de “nationale veiligheid” te garanderen. In 2008 zoiu de volgende hoorzitting met betrekking tot de invrijheidsstelling van Peltier plaats moeten vinden.

En nu?

Daar waar Clinton en Bush geen stelling durfden of wilden nemen, is het de vraag of minderheden vriend bij uitstek Barak Obama wel stelling durft te nemen in deze heikele zaak. De druk achter de schermen van FBI en belanghebbenden ( zij die het land dat aan indianen was toebedeeld hebben gekaapt voor olie en uranium en andere mineralen ) schijnt groot te zijn.

Peltier wordt medische behandeling stelselmatig onthouden, aardoor hij jaren lang onnodig pijn heeft moeten lijden. Hij is herhaaldelijk overgeplaatst, wordt ondanks zijn gezondheid te werk gesteld en heeft nauwelijks contact met de buitenwereld. Intussen houdt de FBI een dossier van ruim 142.000 pagina’s grotendeels vast, traineert de vrijgave van de documenten waarvan rechters hebben besloten dat ze vrij moeten worden gegeven en overtreedt de overheid de wet op dagelijkse basis. Kennelijk mag Peltier niet meer levend de gevangenis verlaten. Dit is onderdrukking van het kaliber Stalin en Mao, hier kan Poetin nog een puntje aan zuigen.

Er is van Obama tot op heden geen stelling over Peltier bekend, van Mc Cain overigens ook niet. Ondergetekende gaat proberen om een stelling van de campagne teams van beide heren los te futselen. De vraag is of dit gaat lukken. Het is niet te geloven dat deze praktijken in deze tijd nog voor komen in een zogenaamd vrij en beschaafd land. Beide presidentskandidaten willen afrekenen met het verleden, en een grote verandering te weeg brengen. De vraag is of Peltier dit nog ooit mee mag maken…

Was getekend;

Wablief?

De verandering is altijd aanwezig, maar is nooit hier. Ze staat niet stil, maar ze gaat ook nergens heen, en komt nergens vandaag, ze is nooit hetzelfde, ze verandert doorlopend, maar ze is er altijd, de verandering. Alles wordt anders, maar blijft toch hetzelfde. Wat was, is niet meer, maar zal ook nooit echt helemaal gaan. Deze veelheid van tegenstellingen is erg verwarrend, maar toch weer erg verhelderend. Snapt u het nog? Ik niet meer.

Mijn veranderingen

Ik merk dat ik zelf, net als alles en iedereen om me heen, verander. Vaak zijn dit wisselende stemmingen, die ook een hele visie ( aan de oppervlakte ) kunnen veranderen. Los van deze stemmingswisselingen maak ik een continu proces door, een evolutie zogezegd. Waar dit naartoe leidt weet ik niet, wil ik ook niet weten. Soms wil ik niet veranderen, ben ik het moe om in beweging te zijn, maar hoe halsstarriger ik vasthoud aan wat ik nu denk te zijn, hoe meer anders ik mezelf zie. Vaak is al die verandering erg verwarrend. Als ik dan weer terug kijk naar wat ik eerder als verwarrend heb ervaren, blijkt dit - achteraf - kraakhelder te zijn. Dan ontdek je dat de verandering toch goed is geweest. Ik durf hard op te zeggen dat ik ben gegroeid, ik heb mijzelf ontwikkeld. Ik heb een veel bredere visie, een duidelijkere mening, en kan vaker en beter uitleggen waar die mening vandaan komt. Ik heb veel geleerd. Onder andere dat het leven weliswaar een verander proces is, maar géén leerschool. Alles wat je leert neem je mee als extra bagage, maar dat hoeft niet per sé bij te dragen aan je groei. Al die bagage kan zelfs een behoorlijke beperking zijn, een beperking op je groei, je flexibiliteit of op je visie. Vaak bestaat een verandering in je zelf dan ook uit het herschikken van je bagage op een manier dat zij je niet meer belemmert. Als je dat kunt, ben je naar mijn idee gegroeid. Het is namelijk onmogelijk je bagage af te werpen, te dumpen of kwijt te raken. Of je het je nu realiseert of niet, alles wat je meemaakt, iedere minuut, iedere seconde, iedere ademtocht van je leven brengt bagage met zich mee. Je kunt soms net doen of je die bagage niet ziet, of alsof je niet merkt dat ze er is, maar ze is er. Ontkennen heeft geen zin, en maakt de bagage zelfs zwaarder dan ze hoeft te zijn. Durven kijken naar de bagage die je meedraagt, het koffer dat je liever dichthoudt tóch openmaken, is nuttig in je leven. Dat maakt dat je verder komt.

Waarheen?

Waar dit alles uiteindelijk toe leidt, heb ik nog steeds niet helemaal ontdekt. Misschien leidt het nergens toe, en is dat nou juist het punt. Misschien moeten we dat eens leren, dat het allemaal niet ergens toe leidt, en dat het ook niet ergens toe hoéft te leiden. We zijn zó ver ontwikkeld dat we abstract kunnen denken, we kunnen ons zelfs het waarom ergens van afvragen. Misschien is die vraag niet over de juiste om bij te stellen. Misschien ligt het antwoord juist in het niet stellen van die vraag. Als we accepteren dat we zijn wat zijn, zijn we misschien verder dan we ooit zijn geweest. Op het moment dat we onze eigen identiteit niet meer hoeven te ontlenen aan een godheid, of aan een selectief proces der natuur of toeval, als we nou gewoon eens onself zien als onze eigen identiteit, wat doet het grote “waarom” er dan nog toe? Misschien zijn we dan op het punt waar we zijn moeten. Misschien is de verandering dan afgelopen, hebben we dan eindelijk onze definitieve rust, als we alles hebben doorgrond dat we moeten doorgronden, en niet meer proberen te doorgronden wat niet valt te doorgronden. Misschien is juist dan het waarom wel helemaal duidelijk

Hetzelfde

Wat er ook verandert, er iets wezenlijks waarvan ik weet dat het nooit zal veranderen: mijn wezen.Mijn diepste wezen zal, hoe ver ontwikkeld ook, altijd het zelfde zijn, nooit veranderen. De materie waar ik van ben gemaakt is volgens mij pure liefde. Dat is ook het enige dat ik te geven heb: liefde. Ik ben niet rijk, ik ben niet wijs en ik ben niet verlicht. Maar ik heb wel lief. Met heel mijn hart en heel mijn ziel, en vanuit het diepste van mijn wezen. Dat heb ik altijd gedaan, en zal ik altijd blijven doen, op veel verschillende manieren. Ik ben wat ik ben, dat ben ik al eeuwen lang, en dat zal ik ook alttijd blijven.

Was getekend;

Wablief?